EU(H), SCHRIFT, DOLFIJNE WATERPRET EN HET GEHEIM DER KAMPIOENEN ...

De foto's spreken voor zichzelf, op het einde van de schooldag ontsluierden Noah en de meester het geheim de kampioenen dankzij het boekje van Gary ...
Maar verklappen doen we het niet hoor ... !

6 DECEMBER

Nestor logeert bij Victor

Gisteren is Nestor, naar goede gewoonte,
bij de jarige Victor komen logeren.
Toen hij bij ons thuis kwam, heeft hij fijn met de kindjes gespeeld.

Na verloop van tijd werd hij wat onrustig….
“Ik heb honger. Ik heb dorst” zei Nestor
“Het eten is nog niet klaar” zei de papa

Na verloop van tijd kreeg Nestor zo’n grote honger … dat hij bijna omviel !

Dan maar snel naar de « Patattezak » gereden.
Nestor en Victor hebben aan de toog iets lekkers gedronken en een grote spaghetti gegeten.
Kijk maar zelf !!
Fijn dat je er was Nestor.
Tot volgend jaar

Victor

VICTOR(IA) ER IS WEER 1 JARIG!!!

Feestneus Victor zorgde voor heerlijke taart en cake en weer een heerlijk moment op de glijbaan.

Andrea is het lichtje vandaag ...

Zes kaarsjes mag ze branden op haar verjaardagstaart ... en wij mochten smullen van de lekkere verjaardagscake gebakken door broer Anton & papa.
Vandaag mocht Andréa dan ook fier het eerste kaarsje van de advent veilig naar onze klas overbrengen.
Oh ja ... ook Zwarte Piet kwam langs en nam onze brieven voor de sint mee ... en lekkere nicnacjes legde hij op onze banken.

Kampioenen, maten en gewichten ...

Deze week kregen onze kampioenen als huistaak een opdracht mee waarbij ze op een blad foto's van dingen mochten kleven die minder, juist of meer dan een kg, liter of meter wegen of meten ...
Jennyfer en haar mama namen het wat letterlijk en dit werd het resultaat ... schitterend nietwaar!
PROFICIAT!!!

Zie ginds komt de stoomboot ...

Hoe kampioenen schoendozen omtoveren tot knappe stoomboten ...

Noah vertelt ...

Mijn naam is Noah
Ik ben geboren op 5 mei 2000
Mijn mama was 24 jaar
Daarna ging ik naar huis
Thuis was het leuk
Ik was 0 jaar
Mijn broer was heel leuk
Nu was ik 1 jaar
Ik kon nog niet stappen
Mijn broer was 5 jaar
Nu was ik 2 jaar
Ik was groot, zo groot
Nu was ik 3 jaar
En nu was mijn mama 26 jaar
Ik ging naar school in de eerste kleuterklas
En nu was ik 4 jaar
Mijn broer was 6 jaar
Mijn mama 28 jaar
Nu was ik 5 jaar
Ik was in derde kleuterklas
Nu was ik 6 jaar
Ik heb veel dingen: 3 knuffels, een auto, een fiets met 4 wielen, …
Nu zit ik in het eerste leerjaar
Noah

Kijk eens naar mijn kijkdoos!

Deze mooie kijkdoos - uit het leesboek weet je wel - knutselde Fien dit weekend helemaal alleen in elkaar.

Knap hee!?

Reus neus slaapt

Dit verhaaltje las Noah voor voor ons.
Hij typte deze zinnetjes zelf in op onze klascomputer.
Ook maakte hij er een mooie tekening bij.
Knap hé!

Reus neus slaapt

Dit is reus neus
Oef doet hij
Mijn buik is vol
Maar ik heb het warm
Veel te warm
Weet je wat?
Ik loop naar het bos
In het bos is het koel

Noah Yildiz

Oma Robin op bezoek

Maandag 13 november kwam de oma van Robin op bezoek in onze klas.
Zij vertelde ons het verhaal van Robinson Crusoë.
Met rode oortjes luisterden we een half uur lang naar dit spannende echt gebeurde verhaal.
Dank uw wel, oma!

Naar het kerkhof

Vandaag vrijdag 27 november brachten we een bezoek aan het kerkhof.
We vierden de verjaardag van Pieter.
Noah en Xander die gisteren hun knuffel waren vergeten mochten ook op de foto.
Geniet van de herfstvakantie, hé kampioenen!

KNUFFELS & MISSEN IS MENSELIJK!

Vandaag mochten de knuffels van onze kampioenen mee naar de klas.
Honden, poezen, konijnen, haaien, beren, paarden ... enzovoort die luisterden naar namen als: Hondje, Sofie, Titi, Supermanhaai, Winnie en Zwartje.
Ze waren vandaag aanwezig, aandachtig en vooral superstil in de klas.
Iedere kampioen had wel een verhaaltje bij zijn/haar knuffel te vertellen of had een reden waarom hij/zij zijn/haar knuffel zo leuk vindt.
Oei, na de middag bleken de knuffels verdwenen!
De meester had ze verzameld in een zak om ze aan arme kinderen te geven.
Hij dacht dat zijn kampioenen die wel zouden willen geven aan kinderen die best een knuffeltje konden gebruiken.
Maar dat was buiten de kampioenen gerekend, heel wat kinderen zouden hun knuffel nooit willen missen.
Anderen deden even stoer toen maar diep in hun hartje moesten ze toegeven dat ze hun knuffel toch niet willen afstaan.
De meester gaf dan maar vlug toe dat het een testje was om aan te voelen wat het is om iets echt te missen.
Oef, de kampioenen waren toch wel opgelucht.
Daarna vertelden zij over mensen die zij nu echt moeten missen, een kaarsje werd aangestoken, een gebedje werd gebeden en we maakten een windlichtje voor een overledene.
Blij en vrolijk vereeuwigde Xander de meester met onze klasknuffel Nestor.
Daarna trok de meester een kiekje van alle knuffels en schatten uit 1B.
:-)