Vandaag mochten de knuffels van onze kampioenen mee naar de klas.
Honden, poezen, konijnen, haaien, beren, paarden ... enzovoort die luisterden naar namen als: Hondje, Sofie, Titi, Supermanhaai, Winnie en Zwartje.
Ze waren vandaag aanwezig, aandachtig en vooral superstil in de klas.
Iedere kampioen had wel een verhaaltje bij zijn/haar knuffel te vertellen of had een reden waarom hij/zij zijn/haar knuffel zo leuk vindt.
Oei, na de middag bleken de knuffels verdwenen!
De meester had ze verzameld in een zak om ze aan arme kinderen te geven.
Hij dacht dat zijn kampioenen die wel zouden willen geven aan kinderen die best een knuffeltje konden gebruiken.
Maar dat was buiten de kampioenen gerekend, heel wat kinderen zouden hun knuffel nooit willen missen.
Anderen deden even stoer toen maar diep in hun hartje moesten ze toegeven dat ze hun knuffel toch niet willen afstaan.
De meester gaf dan maar vlug toe dat het een testje was om aan te voelen wat het is om iets echt te missen.
Oef, de kampioenen waren toch wel opgelucht.
Daarna vertelden zij over mensen die zij nu echt moeten missen, een kaarsje werd aangestoken, een gebedje werd gebeden en we maakten een windlichtje voor een overledene.
Blij en vrolijk vereeuwigde Xander de meester met onze klasknuffel Nestor.
Daarna trok de meester een kiekje van alle knuffels en schatten uit 1B.
:-)
Honden, poezen, konijnen, haaien, beren, paarden ... enzovoort die luisterden naar namen als: Hondje, Sofie, Titi, Supermanhaai, Winnie en Zwartje.
Ze waren vandaag aanwezig, aandachtig en vooral superstil in de klas.
Iedere kampioen had wel een verhaaltje bij zijn/haar knuffel te vertellen of had een reden waarom hij/zij zijn/haar knuffel zo leuk vindt.
Oei, na de middag bleken de knuffels verdwenen!
De meester had ze verzameld in een zak om ze aan arme kinderen te geven.
Hij dacht dat zijn kampioenen die wel zouden willen geven aan kinderen die best een knuffeltje konden gebruiken.
Maar dat was buiten de kampioenen gerekend, heel wat kinderen zouden hun knuffel nooit willen missen.
Anderen deden even stoer toen maar diep in hun hartje moesten ze toegeven dat ze hun knuffel toch niet willen afstaan.
De meester gaf dan maar vlug toe dat het een testje was om aan te voelen wat het is om iets echt te missen.
Oef, de kampioenen waren toch wel opgelucht.
Daarna vertelden zij over mensen die zij nu echt moeten missen, een kaarsje werd aangestoken, een gebedje werd gebeden en we maakten een windlichtje voor een overledene.
Blij en vrolijk vereeuwigde Xander de meester met onze klasknuffel Nestor.
Daarna trok de meester een kiekje van alle knuffels en schatten uit 1B.
:-)
